We zijn inmiddels ruim een halfjaar verder na het slaan van de eerste paal. En hoewel er veel gebeurd is in die maanden, schiet het voor ons eigenlijk niet hard genoeg op :). Pas halverwege mei zijn ze daadwerkelijk aan ons rijtje begonnen. Misschien rijden we iets te vaak langs het nieuwe huis? En ja, zo'n bouwvak duurt natuurlijk veeeeeel te lang. Anyway, tijd voor een kleine update:
Deze luchtfoto kwamen we tegen op Facebook. Een van de andere bewoners uit ons straatje heeft goede connecties. Super leuk om ook eens vanuit deze hoek ons huis te bekijken. Verder hebben we namelijk vooral foto's vanachter een hek.
Zie je het rijtje blokkendozen? Wij gaan op de linkerhoek wonen. Wanneer, dat is nog een groot mysterie, ook voor ons. Maar we houden jullie op de hoogte.
dinsdag 9 september 2014
dinsdag 25 februari 2014
24 februari - Naar de notaris...
24 februari 2014, 9.15 uur
Goed begin van de week, zullen we maar zeggen. Op naar de notaris! Nu is in ieder geval de grond echt officieel van ons. Toch wel een heel bijzonder moment.
Goed begin van de week, zullen we maar zeggen. Op naar de notaris! Nu is in ieder geval de grond echt officieel van ons. Toch wel een heel bijzonder moment.
19 februari: de eerste (mijl)paal!
Het gaat lekker, dat bloggen. Ik heb welgeteld al 1 bericht geplaatst haha. Nu is dat eigenlijk ook niet zo heel gek. Want achter de schermen zijn we van alles aan het regelen, maar veel nieuws is er dan niet. Tenzij jullie het heel boeiend vinden om te weten hoe de gesprekken met de hypotheekadviseur zijn verlopen en als jullie willen weten hoeveel formulieren ik heb ingevuld, uitgeprint, ingescand...
Maar op 19 februari hadden we eindelijk weer echt nieuws. Toen werd namelijk de eerste paal geslagen onder toeziend oog van de wethouder. En ook Dennis nam een kijkje met opa, want ik lag met koorts in bed. Zul je altijd zien. Ook de afspraak bij de notaris hebben we moeten verzetten, maar daarover later meer. Zo ziet het terrein er nu ongeveer uit...
Met een beetje fantasie kun je bedenken hoe het hier over een jaar uitziet. Ik vind het nu nog moeilijk voor te stellen, maar het begin is er! Dennis heeft ook al een beetje kennis kunnen maken met de buurtbewoners. Helaas waren onze naaste buren (nr. 18) niet aanwezig bij de bijeenkomst. Wel leuk om te horen dat ook een aantal oud-klasgenoten (lees: jonge stellen) in het rijtje komen wonen. Bijna iedereen komt trouwens uit de buurt.
Maar op 19 februari hadden we eindelijk weer echt nieuws. Toen werd namelijk de eerste paal geslagen onder toeziend oog van de wethouder. En ook Dennis nam een kijkje met opa, want ik lag met koorts in bed. Zul je altijd zien. Ook de afspraak bij de notaris hebben we moeten verzetten, maar daarover later meer. Zo ziet het terrein er nu ongeveer uit...
![]() |
| De voorbereidingen op 17 februari |
![]() |
| Precies, daar bij die grote hoop! |
Met een beetje fantasie kun je bedenken hoe het hier over een jaar uitziet. Ik vind het nu nog moeilijk voor te stellen, maar het begin is er! Dennis heeft ook al een beetje kennis kunnen maken met de buurtbewoners. Helaas waren onze naaste buren (nr. 18) niet aanwezig bij de bijeenkomst. Wel leuk om te horen dat ook een aantal oud-klasgenoten (lees: jonge stellen) in het rijtje komen wonen. Bijna iedereen komt trouwens uit de buurt.
Wat denken jullie, ziet er veelbelovend uit, toch?
maandag 30 december 2013
Ons eigen paleisje: Villa de Keijzer
Een huis kopen? Niets voor ons. Dan moet je tenslotte klussen, zelf alles onderhouden en vooral: heel veel geld hebben. Nee, wij zitten wel prima in onze huurwoning. We hebben een ruime hoekwoning met vier slaapkamers en een lekker ruime woonkamer. En gaat er iets stuk? Breekt de wc-bril, omdat je toch ff iets te hard erop bent gaan zitten, of slaat de kachel 's nachts op hol? Dan bellen we de woningbouw en komen ze het maken. Handig!
Maar als er regelmatig aan de huur wordt getornd, omdat je met zijn tweetjes best aardig verdient, je dus waarschijnlijk meer betaalt voor hetzelfde huis dan de buren ... nee ook dan niet. Wij willen namelijk zelf kiezen voor een koopwoning. Niet omdat de overheid verwoede pogingen doet de doorstroming te bevorderen. Waarom zou je eigenlijk door moeten stromen? Waarom zou je een huis MOETEN kopen, waarom mag je niet gewoon KIEZEN voor een huurwoning?
Willen we dat?
En dus bleven we zitten. Tot we op een dag eind oktober 2013 het plaatselijke krantje opensloegen en onze blik viel op een mooie rij huizen in ons eigen mooie dorp. Toch maar even kijken op de website. Voor 2 november inschrijven? Doen? Ja, waarom niet? Wat hebben we te verliezen?
Nog geen week later kregen we een mail: de hoekwoning is voor ons gereserveerd! Blij, maar ook paniek! Kunnen we dat wel betalen? Hoe gaat dat dan? En ja, dan moeten we wel zelf klussen en de boel onderhouden, kunnen we dat? Allemaal vragen die dan in je opkomen. Slechts een vraag was echt belangrijk: willen we dat? Ja dat WILLEN we!
Villa de Keijzer
Niet omdat het moet van iets of iemand, maar omdat we er samen voor willen gaan! Wij zijn klaar voor een nieuwe start. In ons eigen paleisje of zoals we het noemen Villa de Keijzer. Maar voordat het zover is, moet we nog veel doen/regelen/uitzoeken/tekenen. En precies daarover gaat dit blog. Zodat we over 1,5 jaar kunnen zien wat we allemaal hebben bereikt en hoe. En zodat de mensen om ons heen die zo trots op ons zijn en die graag op de hoogte blijven mee kunnen lezen over de vorderingen en onze ervaringen.
Maar als er regelmatig aan de huur wordt getornd, omdat je met zijn tweetjes best aardig verdient, je dus waarschijnlijk meer betaalt voor hetzelfde huis dan de buren ... nee ook dan niet. Wij willen namelijk zelf kiezen voor een koopwoning. Niet omdat de overheid verwoede pogingen doet de doorstroming te bevorderen. Waarom zou je eigenlijk door moeten stromen? Waarom zou je een huis MOETEN kopen, waarom mag je niet gewoon KIEZEN voor een huurwoning?
Willen we dat?
En dus bleven we zitten. Tot we op een dag eind oktober 2013 het plaatselijke krantje opensloegen en onze blik viel op een mooie rij huizen in ons eigen mooie dorp. Toch maar even kijken op de website. Voor 2 november inschrijven? Doen? Ja, waarom niet? Wat hebben we te verliezen?
Nog geen week later kregen we een mail: de hoekwoning is voor ons gereserveerd! Blij, maar ook paniek! Kunnen we dat wel betalen? Hoe gaat dat dan? En ja, dan moeten we wel zelf klussen en de boel onderhouden, kunnen we dat? Allemaal vragen die dan in je opkomen. Slechts een vraag was echt belangrijk: willen we dat? Ja dat WILLEN we!
Villa de Keijzer
Niet omdat het moet van iets of iemand, maar omdat we er samen voor willen gaan! Wij zijn klaar voor een nieuwe start. In ons eigen paleisje of zoals we het noemen Villa de Keijzer. Maar voordat het zover is, moet we nog veel doen/regelen/uitzoeken/tekenen. En precies daarover gaat dit blog. Zodat we over 1,5 jaar kunnen zien wat we allemaal hebben bereikt en hoe. En zodat de mensen om ons heen die zo trots op ons zijn en die graag op de hoogte blijven mee kunnen lezen over de vorderingen en onze ervaringen.
Abonneren op:
Posts (Atom)


